De Goedheiligman heeft het niet makkelijk…
Als je het nieuws een beetje volgt, zou je bijna denken dat Sinterklaas met vervroegd pensioen is.
Halloween verovert de winkelstraten, Kerst begint al in oktober en kinderen swipen sneller door
TikTok dan de Sint over de daken kan galopperen. Zijn Sinterklaas en de Pieten anno 2026 nog wel hip?
En toch…
Eind augustus, gebeurt er iets bijzonders. Supermarkten ruiken naar kruidnoten,
de eerste chocoladeletters verschijnen in de schappen en ouders beginnen ineens opvallend
geheimzinnig te doen zodra er een pakketbezorger voor de deur staat.
Blijkbaar heeft de Goedheiligman nog altijd iets wat geen enkel ander feest bezit: hij weet generaties
met elkaar te verbinden.
Maar hoe zit dat eigenlijk? Is Sinterklaas anno 2026 nog wel hip? Of houden we vooral vast aan
een traditie uit nostalgie?
De cijfers vertellen een ander verhaal
Wie denkt dat Sinterklaas langzaam uit ons leven verdwijnt, komt bedrogen uit. De eeuwenoude Sinterklaastraditie wordt nog steeds door miljoenen Nederlanders gevierd.
Uit onderzoek van het RTL Nieuwspanel onder ruim 15.000 Nederlanders blijkt dat nog altijd 44 procent
van de Nederlanders actief het Sinterklaasfeest viert. Bij gezinnen met jonge kinderen loopt dat zelfs op tot
89 procent. Opvallend genoeg zet bijna vier op de tien volwassenen ook nog gewoon zijn schoen.
Dat laatste vinden wij misschien nog wel het mooiste cijfer.
Want laten we eerlijk zijn: die schoen zetten doe je natuurlijk “voor de kinderen”. Net zoals die extra
chocoladeletter. En die zak pepernoten die wonderbaarlijk leeg is voordat 5 december überhaupt begonnen is….
Sinterklaas groeit gewoon met je mee
Als kind geloof je heilig dat een schimmel over de daken loopt en dat de Sint precies weet of jij lief bent geweest.
Rond je zevende sluipt de twijfel langzaam binnen, maar diep vanbinnen hoop je natuurlijk nog steeds dat er iets in je schoen verschijnt.
In je tienerjaren bewaak je het grote geheim voor je jongere broertje, zusje of neefje, en als student ontdek je dat een surprise maken om twee uur ’s nachts eigenlijk een traditie op zichzelf is.
En zodra je zelf kinderen krijgt, verandert alles opnieuw.
Ineens ben jij degene die fluistert als de deurbel gaat.
Jij bent degene die midden in de nacht nog een cadeautje in een schoen stopt.
En jij bent degene die probeert uit te leggen hoe een paard op zonnepanelen kan lopen zonder uit te glijden.
Het mooie is dat de magie niet verdwijnt. Ze verhuist gewoon.
Van geloven naar laten geloven.
En misschien is dat nog wel veel leuker.
Verwondering is tegenwoordig misschien wel waardevoller dan ooit
Kinderen groeien op in een wereld waarin bijna alles direct te controleren is.
Even Googelen.
Even ChatGPT vragen.
Even een filmpje opzoeken.
Binnen enkele seconden is ieder mysterie opgelost.
Juist daarom vinden wij Sinterklaas zo bijzonder.
Het is één van de weinige momenten waarop we als samenleving gezamenlijk besluiten om de fantasie
even belangrijker te maken dan de feiten.
Niet omdat kinderen dom zijn.
Maar omdat verwondering een ontzettend waardevolle eigenschap is.
Onderzoekers van de Erasmus Universiteit benadrukken dat er geen aanwijzingen zijn dat kinderen
later schade ondervinden van het geloof in Sinterklaas. Veel volwassenen kijken juist met warmte terug
op die periode waarin werkelijk alles mogelijk leek.
Misschien is dat wel precies wat we tegenwoordig af en toe nodig hebben.
Niet nóg een scherm, maar een beetje magie.
Nostalgie blijkt een krachtiger ingrediënt dan pepernoten
Opvallend genoeg zijn het tegenwoordig niet alleen kinderen die uitkijken naar 5 december.
Millennials blijken Sinterklaas juist steeds vaker opnieuw te omarmen. Niet vanwege het geloof,
maar vanwege het gevoel.
Samen surprises maken, lachen om nét iets te scherpe gedichten.
Een avond waarop de televisie uitblijft en iedereen daadwerkelijk met elkaar praat.
Volgens recent onderzoek speelt nostalgie een steeds grotere rol bij volwassenen tussen de 35 en 44 jaar.
Het feest wordt minder gezien als een kindertraditie en steeds vaker als een familiemoment.
En eerlijk gezegd snappen wij dat wel.
Want hoeveel momenten kennen we nog waarop drie generaties aan één tafel zitten, zonder haast,
zonder agenda en zonder dat iemand vraagt wat het wifiwachtwoord is?
Veranderingen horen erbij
Natuurlijk is Sinterklaas veranderd.
En misschien is dat juist de reden dat het feest nog bestaat.
De discussie rondom de invulling van het feest heeft veel losgemaakt.
De stoomboot is moderner geworden.
Pakjes worden online besteld.
Verlanglijstjes bestaan tegenwoordig uit screenshots.
En de kans is groot dat de Sint inmiddels ook een navigatie-app gebruikt om alle adressen te vinden.
Maar de essentie?
Die is verrassend hetzelfde gebleven.
Een kind dat met grote ogen naar een gevulde schoen kijkt.
Een opa die net iets te hard moet lachen om zijn eigen gedicht.
Een moeder die zich verspreekt omdat ze per ongeluk “ik bedoel… de Sint!” zegt.
Dat zijn de momenten die blijven hangen.
Niet de cadeaus.
Maar de herinneringen.
Dus… is Sinterklaas nog hip?
Misschien stellen we de verkeerde vraag.
Hip is iets wat vandaag populair is en morgen weer verdwenen.
Sinterklaas is geen trend. Het is een traditie.
En goede tradities hebben één bijzondere eigenschap: ze veranderen mee met de tijd,
zonder hun ziel te verliezen.
Misschien varen er over tien jaar elektrische pakjesboten.
Misschien krijgen kinderen een videoboodschap van de Sint via een hologram.
Misschien schrijft AI straks zelfs het perfecte sinterklaasgedicht.
Maar zolang er ergens een kind vol spanning naar de voordeur rent omdat er op de deur wordt gebonsd,
zolang volwassenen stiekem toch een chocoladeletter voor zichzelf kopen en families samen blijven lachen
om surprises die nét iets te persoonlijk zijn…
…is de Goedheiligman nog lang niet uitgezwaaid.
Sterker nog.
Ik denk dat hij anno 2026 verrassend modern is.
Niet omdat hij met zijn tijd meegaat.
Maar omdat hij ons ieder jaar opnieuw even laat vergeten hoe snel die tijd eigenlijk gaat.
Juist daarom kiezen ieder jaar weer duizenden gezinnen, scholen, verenigingen en bedrijven ervoor om een Sinterklaasbezoek te boeken. Niet alleen vanwege de traditie, maar vooral vanwege de herinneringen die zo’n bezoek achterlaat.